فکر می کنید اگه جو زمین وجود نداشت آسمون رو چه شکلی می دیدیم؟؟

یه سوال دیگه که شما رو خیلی به جواب نزدیک می کنه :

فکر می کنید اگه از آلدن آرمسترانگ بپرسید آسمون ماه چه شکلیه، چه جوابی به شما میده؟؟

       كوتوله سفيد

كوتوله سفيد ، سرنوشتي است كه خورشيد ما و ساير ستاره هايي با اندازه متوسط به آن دچار خواهند شد. كوتوله سفيد هسته بر جاي مانده از ستاره اي مرده است كه تا ابد رو به سردي مي رود.
گداخت هسته اي ، پيوستن چهار هسته هيدوژن وتبديل آنها به يك هليم است ودر اين فرايند مقدار عظيمي انرژي آزاد مي شود.چنين فرايندي كه در مراحل اوليه عمر هر ستاره روي مي دهد، سوخت ستاره را تامين ميكند وعلاوه بر آن، فشاري رو به بيرون در ستاره پديد مي آورد كه گراني عظيم آن را متعادل مي كند.در غياب گداخت ، گراني غالب مي شود و رمبش ستاره به درون خود را به دنبال مي آورد. هر قدر ستاره در ابتدا، بزرگتر باشد كوتوله سفيد كوچكتر خواهد شد. علت وجود چنين الگويي اين است كه ستاره هاي بزرگتر ميدان گرانشي قوي تري دارند ورمبش كامل تري را به بار مي آورند.

    (ادامه را كليك كنيد.)

منجمان روزگار باستان واژه لاتيني نوا(nova) از ريشه احتمالي هند و اروپايي (newos) به معني «نو» را براي هر ستاره درخشاني كه به طور ناگهاني در آسمان نمايان مي شد، به كار مي بردند. آنها ستاره هاي نوو بسيار درخشان را سوپرنوا(ابرنواختر) مي ناميدند.

اخترشناسان امروزي ،ابرنواختر را كه يكي از رويدادهاي بسيار شگرف عالم است،انفجار عظيم يك ستاره مي دانند. تنها ستارگان نسبتا بزرگ (كه جرم آنها 5/1 برابر خورشيد ، يا بيشتر باشد) در پايان عمر گرما هسته اي خود، به صورت ابرنواختر منفجر مي شوند.

(ادامه را كليك كنيد.)

غول سرخ

غول سرخ ستاره اي است كه ذخيره اصلي سوخت هيدروژني موجود در هسته خود را مصرف كرده باشد. ستاره اي متوسط نظير خورشيد ما، 10 درصد پايان عمر خود را به صورت غول سرخ سپري خواهد كرد. دماي رويه ستاره در اين مرحله تا حد فاصل 1727 تا 3727 درجه سيلسيوس كاهش مي يابد وقطرش 10 تا 1000 برابر خورشيد كنوني مي شود. ستاره، رنگي سرخگون پيدا مي كند كه سرخ ناميده شدن آن به همين علت است.

(ادامه را كليك كنيد.)                                 (مشاهده تصوير مزتبط) 

ستاره دوتايي كه اغلب ستاره مزدوج يا مضاعف نيز ناميده مي شود ، منظومه اي ستاره اي شامل دو ستاره است كه با گرانش متقابل به هم پيوسته اندو هر يك در مداري پيرامون مركز جرم منظومه، گردش مي كنند.ستاره هاي دوتايي بسيار عموميت دارند. ارزيابي هاي اخير در مورد 123 ستاره خورشيد مانند نزديك، نشانگر آن است كه 57 درصد آنها يك يا چند نديم دارند.

(ادامه را كليك كنيد.)                                    (مشاهده تصوير مرتبط)

ستاره نوتروني

وقتی انفجار ابر نواختری لایه های خارجی ستاره را به بیرون پرتاب می کند ، چه بر سر ستاره می آید ؟ یک بار دیگر ، پاسخ به جرمی که داخل هسته ستاره باقی می ماند بستگی دارد. اگر این جرم کمتر از دو جرم خورشیدی باشد ،ستاره به صورت يك ابرنواختر منفجر ميشود،‌ اما در درون خود فرو مي ريزد و هسته مرکزی ستاره به یک "ستاره نوترونی " فشرده وچگالي تبدیل می شود. ستاره نوتروني ، بقاياي ستاره اي پرجرم است.

تپ اختر

این دوویژگی –آهنگ دوران بالا ومیدان مغناطیسی شدید – به ستاره های نوترونی این امکان رامی دهد كه به صورت نوع خاصی از اجرام ستاره ای موسوم به" تپ اختر " جلوه گر شوند. نخستین تپ اختر راآنتوني هویش ودستيارش ژاكلين بل در سال 1968 میلادی در رصد خانه ملارد(Mullard) کمبریج کشف کردند. آنها اجسامی سماوی پیدا کردند که تپهای رادیویی با شدت متغییر و با فاصله زمانی بسیار منظم گسیل می کرد.

 (ادامه را كليك كنيد.)

... سرانجام در یک مرحله سوخت هسته ای به پایان می رسد . همه ستاره ها سرانجام سوختشان را به پايان خواهند رساند. در اين مرحله، فشار درون ستاره كم مي شود و ستاره در اثر گرانش خود، شروع به متراكم شدن مي كند. گرانش، باعث انقباض بیشتر ستاره وچگال تر شدن آن خواهد شد. سرنوشت چنين ستاره اي را جرم آن معين مي سازد.

 اگر کل جرم ستاره خیلی زیاد نباشد ، این انقباض زمانی که چگالی الکترونهای ستاره خیلی زیاد می شود متوقف خواهد شد.این فشرده شدن الکترونها ، فشار را به وجود می آوردبه نام "فشارتبهگنی"که می تواند جلوی انقباض بیشتر ستاره را بگیرد.

راز تداوم يك ستاره



بر طبق مدلهای اخیر فیزیکی فعلی،حکایت زندگی یک ستاره را می توان به این شرح بیان کرد :

ابر گازی بزرگ وپر جرمی را در نظر بگیرید که تحت تأثیر نیروی وزنش منقبض می شود.انقباض گرانشی چنین ابری ، گازهای آن را فشرده می کند ودمای آن را افزایش می دهد. سرانجام زمانی فرا میرسد که دمای مرکزی چنین ابری به حدود 10 میلیون درجه کلوین می رسد . در چنین دمایی ، با توجه به اینکه هیدروژن یونیده می شود ،گازهای ابر به صورت دریایی از یونها والکترون خواهد بود .یعنی پلاسما همه این ذرات با سرعتهای بالایی در حرکتندوبا یکدیگر برخورد می کنند.در چنین انرژی بالایی، هسته های هیدروژن می توانند در اثر برخورد به یکدیگر بپیوندندبه این فرایند همجوشی هسته ای یا گداخت هسته ای می گویند. گداخت هسته ای عناصر سبک می توانند منجر به تولید مقادیر زیادی انرژی شود.چنین فرایندی فقط در ناحیه های مرکزی ابر گازی رخ می دهد.مثلاً در مورد خورشید، فقط 12 در صد جرم آن در این فرایند نقش دارند.امّا چنین فرایندی مقادیر عظیمی انرژی آزاد می کند.در واقع این همان انرژی است که به صورت تابش گسیل می شود و سرانجام به صورت نور ستاره می بینیم.

(ادامه را كليك كنيد)

تجزيه طيف ستاره اي ورده بندي ستارگان در نمودار هر تسپرونگ – راسل ، دو نتيجه ارزشمند براي معماي ستارگان ارائه مي دهند ، كه به تنهايي كافي نيستند و نتيجه سومي نيز مورد نياز است . هنگامي كه اين نتيجه فراهم باشد ، معماي ستارگان رشته اصلي ؛ غولهاي قرمز و كوتوله هاي سفيد حل خواهد شد و همه آنها بخشي از مسير رشد و توسعه جهان خواهند بود ،‌ مسيري كه در آن نظير ارگانيسم حيات ،‌ستارگان متولد مي شوند ، تحول مي يابند و مي ميرند .

(ادامه را كليك كنيد)